Mam tyle pomysłów, tyle inspiracji i motywacji. W najgorszym momencie, kiedy straciłam to, co najważniejsze. Każdy dzień się dłuży, a chwila jest wiecznością, kiedy ogarnia mnie nuda i bolą oczy od ciągłego patrzenia się w stronice kolejnych książek, powieści. Tak naprawdę zabrano mi część duszy, oko, przez które spoglądałam każdego dnia na świat, ludzi, emocje.
Kiedy już wróci do mnie, chciałabym na nowo zacząć pogłębiać się w fotografii, przeznaczać każdą wolną chwilę na to, aby uwiecznić trud życia, emocje kolejnych dni. Oby wrócił...
"Ciężko jest kochać w milczeniu"
