poniedziałek, 25 listopada 2013

What have I got to do to make you care?

Take the sun from my eyes,
take the words that I say...



Coraz bardziej zatapiam się w tę znajomość. Dziękuje, że jesteś!

i nigdy nie wiem co powiedzieć, co napisać po takim dniu jak ten
tak bardzo skrajnym, pełnym różnoimiennych emocji
gdzie każdy tydzień jest gorszy od poprzedniego
ot,co się dzieje 

niedziela, 17 listopada 2013

And if you're still breathing, you're the lucky ones




Well I've lost it all, I'm just a silouhette
A lifeless face that you'll soon forget




One day we'll reveal the truth
That one will die before he gets there..


Kolejny dzień dobiega końca. Kolejny dzień skrajnych uczuć, mieszanych emocji i bólu po następnych pięknych wspomnieniach. Jak dobrze, że większość z Was tego nie czyta. Stosy gorzkich, lekkostrawnych słów. Ble. Cały czas myślę, czy nie powrócić do pisania wierszy. Być może jakaś cząstka duszy by ożyła i życie na nowo zakwitłoby pełną barw... Tak jak kiedyś. 


Nie lubię. Nie lubię. Nie lubię. 
Boje się tylko o was, moi przyjaciele.

sobota, 9 listopada 2013

that dreams in which I'm dying are the best I've ever had....


Przesyłam Wam trochę słońca, którego ostatnio brakuje w moim życiu: 






All around me are familiar faces, 
Worn out places, worn out faces. 
Bright and early for their daily races, 
Going nowhere, going nowhere. 

Their tears are filling up their glasses, 
No expression, no expression. 
Hide my head, I wanna drown my sorrow, 
No tomorrow, no tomorrow. 



Chciałabym wrócić do tych chwil, w których czułam się szczęśliwa. Do tych chwil, dla których stawał czas, a ja mogłam odetchnąć. 

Niech to stanie się jak najszybciej...

niedziela, 3 listopada 2013

And sorry seems to be the hardest word..


What have I got to do to make you love me?
What have I got to do to make you care?







Miliony piosenek przelatuje teraz przez moje życie, a każda z nich opisuje dokładnie jeden element mojego życia. Dokładnie jedną część, tą najpiękniejszą i najsmutniejszą zarazem. 

Uciekam
najdalej jak się da, 
w głąb mojej duszy
tam, gdzie nikt nie ma dostępu
gdzie ciemność i jasność toczą nieprzerwaną walkę
tam, gdzie odnajduję siebie